Lombardije

Van Milaan naar Pavia: boerderijen, bruggen en kloosters

START

Milan San Cristoforo

FINISH

Milan San Cristoforo

AFSTAND

100 km

HOOGTEVERSCHIL

Geen

MOEILIJKHEIDSGRAAD

Gemiddeld tot laag

Nu de winters wat milder worden, is ook het fietsseizoen in Noord-Italië langer dan een paar jaar geleden. En dus laten we het fietsseizoen al eind februari van start gaan met een rit door het vlakke land tussen Milaan en Pavia, om het lijf weer te laten wennen aan een zomer op de fiets.

 

À propos lijf: dat wordt ondertussen wat ouder en afgelopen seizoen werd ik toch geplaagd door lichte pijn en een paar ontstekingen. Tijd voor een nieuw zadel. M’n oude, spijkerharde wedstrijdzadel stuur ik met vervroegd pensioen en vervang ik door een Max SLR Gel Flow van Selle Italia. Extreem licht, fraai vormgegeven en volgens de makers met een zeer hoge mate van comfort en efficiëntie.

 

Welke maat?

Op zoek naar een nieuw zadel ontdek ik iets dat ik niet wist: Selle Italia maakt z’n zadels niet alleen in verschillende modellen, maar ook verschillende maten. Net als met schoenen of kleding eigenlijk. Logisch. Selle Italia brengt 6 varianten, die van elkaar verschillen in breedte en in de mate waarin het bekken naar voren is gekanteld als je er op zit. Het juiste zadel vinden is makkelijker dan het lijkt. Selle Italia heeft met behulp van wetenschappelijke inzichten het idmatch-meetsysteem ontwikkeld, waarmee in zeer korte tijd een passend zadeladvies gegeven kan worden. Mij wordt een ‘L3’ aanbevolen. ‘L’ staat daarbij voor ‘Large’, omdat mijn zitbotjes ver uit elkaar staan, de ‘3’ geeft aan dat ik mijn bekken ver naar voren draai. Om die reden zijn de zadels van Selle Italia voor dit type rijders voorzien van een grote centrale opening, die de gevoelige delen ontziet. Klinkt goed, maar ik laat me pas overtuigen als ik met dit zadel de nodige kilometers gemaakt heb.

 

Maak er maar 100 van

Dus na de lunch, met een nog fris winterzonnetje aan de hemel, is het tijd voor een serieuze testrit. Met m’n vaste ploegje rijd ik een route die ik met m’n ogen dicht kan rijden, zo vaak heb ik ’m al gereden. 100 kilometer van Milaan naar Pavia en weer terug door, over de vlakke wegen langs boerderijen, rivieren en kloosters. We starten bij de kerk van San Christoforo, langs het jaagpad van de Naviglio Grande, het al in de late Middeleeuwen gegraven kanaal dat Milaan met de rivier Ticino verbindt. Het is opletten geblazen: half Milaan is hier aan het fietsen, hardlopen en wandelen.

 

Doe het rustig aan

De eerste kilometers voelen prima, op de benen na. Die hebben na twee maanden niksen nog niet echt door wat ze moeten doen. Het zadel is tot nu toe prima. Geen drukpunten, geen tintelingen, aangenaam comfortabel. De polstering met een laag gel is zacht en stevig tegelijkertijd. Bij Gaggiano verlaten we het kanaal en sturen we naar het zuidwesten , richting Morimondo (17 km), bekend vanwege z’n 12e-eeuwse abdij. Tijd voor koffie. En daarna door naar Parco del Ticino, door Fallavecchia, Besate, Motta Visconti, Zelata en tenslotte Bereguardo (nog eens 16 km), waar we over een authentieke pontonbrug, de laatste in Lombardije, de rivier oversteken.

 

Nul trillingen

Ook als we halverwege zijn nog steeds geen klachten ‘van onderop’. Ook al is de weg allesbehalve glad en strak, het comfort blijft uitstekend. De schokdempers die Selle Italia bij de Max-modellen tussen de zadelbrug en het zadeldek heeft ingebouwd, doen kennelijk effectief hun werk.

Aan de overkant van de Ticino gaat de toer verder en na een kleine 20 kilometer rollen we Pavia in, waar we de rivier weer oversteken over de Ponte Coperto, de overdekte brug. Die lijkt ouder dan hij is. Het origineel, dat uit 1354 stamde, raakte in de Tweede Wereldoorlog zo zwaar beschadigd, dat men na de oorlog een nieuwe moest bouwen. Tip voor de terugreis: pak niet de drukke SP35 langs het Naviglio Pavese, het kanaal dat Pavia en Milaan verbindt, maar rij richting Binasco (zo’n 20 kilometer) over rustige landweggetjes, door rijstvelden en akkerland. Vanaf Binasco rij je door het Parco Agricolo Sud Milano weer richting Gaggiano, om via het zelfde fietspad als op de heenreis weer de stad in te rijden.

 

Opmerkingen

Eén. Deze route is echt de moeite waard. Als je in Milaan bent en je hebt ’m nog nooit gereden: doen!

Twee. Wat bespiegelingen met betrekking tot de Max SLR Gel Flow van esthetisch-functionele aard. Ik vind de belijning van het zadel erg fraai. Maar belangrijker: ook na 4 uur fietsen bleef het comfort onverminderd hoog. Zacht en soepel op de goede manier, met een zeer goede schokdemping. De Flow-opening doet merkbaar z’n werk als het gaat om het beperken van de druk op de gevoelige delen. Het is wel belangrijk de juiste positie op het zadel te ontdekken (niet te ver naar voren).

Selle Italia

Voer je gegevens in en schrijf je in voor onze nieuwsbrief.

*verplichte velden