Lombardije

Sighignola, het balkon van Italië

Start

Argegno (CO)

Finish

Sighignola (CO)

AFSTAND

21 km

HOOGTEMETERS KLIMMEN

1.110 m

MAXIMALE HOOGTE

1.300 m

GEMIDDELD STIJGINGSPERCENTAGE

5,3%

HOOGSTE STIJGINGSPERCENTAGE

10%

MOEILIJKHEIDSGRAAD

Gemiddeld

De beklimming van de Sighignola is niet bijzonder moeilijk, maar hij is wel lang en kent een flink aantal lastige stukken. De top rijst op aan het eind van de Val d’Intelvi, een dal aan de westkant van het Lago di Como. Eenmaal boven word je beloond met een magistraal uitzicht. Op een heldere dag kan je in oostelijke richting helemaal tot aan de glinsterend witte ijsmassa van de Monte Rosa kijken, bijna 100 kilometer dwars over de Zwiterse Alpen heen. En onder je glinstert het blauwe water van het Lago di Lugano, een van de mooiste bergmeren van de zuidelijke Alpen.

 

De Sighignola wordt niet voor niets het balkon van Italië genoemd. Wie op dat balkon van het uitzicht wil genieten, moet daar wel wat voor doen. De beklimming is namelijk bepaald geen makkie. Maar juist daarom zeer geliefd bij Lombardische wielertoeristen, die een lang weekend of hun vakantie doorbrengen aan de kusten van het Comomeer.

De klim begint in Argegno, een fraai dorpje aan de oevers van het meer, halverwege Como en Menaggio. Daar, op 220 meter hoogte, begint ook de Val d’Intelvi. Om op de 1.300 meter hoge Sighignola te komen, zal je dit dal van voor tot achter moeten doorkruisen. Zodra je de kustweg verlaat en het binnenland instuurt, gaat het los met een reeks haarspeldbochten van zo’n 10%. Binnen 5 kilometer moeten er 600 hoogtemeters overbrugd worden. Bij San Fedele Intelvi wordt het wat vlakker, met zo nu en dan zelfs licht dalende stukken. Maar uiteindelijk heb je daar niet veel aan, want je moet toch omhoog. Dat gebeurt vanaf het plaatje Lanzo d’Intelvi. Daar lijkt het alsof je er al bent, maar niets is minder waar: nog 7 kilometer te gaan tot de top, met stijgingspercentages van zo’n 8%. En dat terwijl de kwaliteit van het asfalt heel veel te wensen overlaat. Echter, het dichte bladerdek boven de weg maakt veel goed; het is er zelfs op het heetst van de dag heerlijk koel. Aan de andere kant: het bos beneemt je ook ieder zicht op het eindpunt. Je hebt daardoor geen enkel idee of je eigenlijk wel vorderingen maakt. Dus verstand op nul en met een gematigd tempo lekker blijven doormalen.

De meeste wielertoeristen zullen deze klim zittend in het zadel overmeesteren. Een goed zadel is dan van groot belang. Zoals de Flite SuperFlow, met z’n grote centrale opening die de druk op de gevoelige delen effectief vermindert. Ideaal op dit soort beklimmingen, ook al vanwege de slechte staat van het wegdek en extra comfort dus geen kwaad kan.

 

Op de top glijdt alle inspanning direct van je af, zeker als je het aandurft langs de supersteile wand naar beneden te kijken, naar het water van het Lago di Lugano. Hoogtevrees moet je hier niet hebben! Je neemt dezelfde weg weer naar beneden. Wees daarbij bedacht op tegenliggers en kijk goed voor je om kuilen en putdeksels in het wegdek bijtijds te kunnen ontwijken.

Selle Italia

Voer je gegevens in en schrijf je in voor onze nieuwsbrief.

*verplichte velden